عقیده

قواعد اهل سنت و جماعت در عقیده (10)- (جماعت، امامت و امت )

1-­ مراد از جماعت در اینجا اصحاب رسول خدا  و کسانی است که به نیکی راه آنان را در پیش گرفته­اند و تا روز آخرت بر مسیر و منهج آنان، حرکت خواهند کرد. گروه سرافراز (الفرقة النّاجیة) نیز آنان هستند.

   هر کس به بینش و دیدگاه آنان ملتزم شود – اگرچه در برخی امور کوچک هم دچار انحراف گردد- عضوی از این جماعت، محسوب می­شود.

2-­­ ایجاد تفرقه در دین، جایز نیست. نباید فتنه و اختلاف در میان مسلمانان ایجاد شود. باز گرداندن تمامی اختلافات به قرآن، سنّت و منهج و روش سلف – جهت رفع و پایان دادن به نزاع میان مسلمانان- واجب است.

3-­­  هر کس از جماعت، منحرف گردد لازم است نصیحت شود. باید به حضور دوباره در جماعت، دعوت گردد و به روش نیک و حسنه با او بحث و گفتگو صورت بگیرد و حجّت شرعی علیه او اقامه شود؛ اگر ابراز ندامت کرد و باز گشت، از او پذیرفته می­شود وگرنه به هرآنچه مستحقّ است مورد عقاب قرار می­گیرد.

4-­­ لازم است مردم به التزام به مبادی اصلی اسلام که در قرآن، سنّت و اجماع، مذکور است وا داشته شوند. نباید عوام­النّاس به وسیله مسائل دقیق دین و مفاهیم عمیق، مورد امتحان قرار بگیرند.

5-­­ اصل در تمامی مسلمانان، صحت نیّت و پاکی عقیده است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود؛ از این رو کلامشان بر بهترین تعبیر و معنا حمل می­گردد امّا اگر خبث نیّت و عناد از جانب شخصی از آنان، ظهور یابد نباید به هر دشواری و تکلّفی جهت تأویل  کلام او متوسّل شد.

6-­­ گروه­ها و دسته­هایی که اهل قبله هستند امّا خارج از دایره سنّت، قرار دارند تهدید و هشدار هلاک و مجازات بر آنان وجود دارد. حکمشان همچون حکم تمامی کسانی است که مورد تهدید و وعید خداوند قرار گرفته­اند.[1] مگر افرادی از آنان که در درونشان کافر باشند.

7-­­  نماز جمعه و ادای جماعت در مسجد، از بزرگترین شعایر ظاهری اسلام هستند. ادای نماز پشت سر شخصی از مسلمانان که وضعیت و حال دقیق او (از نظر پیروی از سنّت یا اهل بدعت بدون و ...) پوشیده است[2]، جایز می­باشد و ترک آن – به این بهانه که نمی­دانیم او در چه حال و وضعیتی است- بدعت به حساب می­آید.

8-­­  خواندن نماز پشت سر کسی که بدعت یا فجور را آشکارا انجام دهد جایز نیست در صورتی که امکان ادای آن پشت سر کسی غیر از او ممکن باشد. امّا اگر این کار را انجام داد ( و علی­رغم وجود شخصی غیر از او باز با اقتدا به او نمازش را خواند) نماز، صحیح است امّا انجام­دهنده آن گنهکار است مگر آنکه قصد دفع مفسده­ای بزرگتر را داشته باشد. امّا اگر غیر از او کسی را نیافت یا کسی را بیابد که بدتر از اوست ادای نماز پشت سر او جایز است و ترک آن جایز نیست.

   هر کس حکم به کفرش داده شود ادای نماز پشت سر او صحیح نیست.

 

[1]- کسانی که مورد وعید و تهدید خداوند قرار گرفته­اند ( به جز کفار و مشرکین که عقابشان حتمی است)، تحت مشیّت خداوند هستند؛ خداوند می­تواند و اختیار دارد از آنان در گذرد و عفوشان کند و می­تواند آنان را مجازات گرداند.

2- فقهاء چنین شخصی را «مستور الحال» می­نامند.



 

 

575 جار خوێندراوه‌ته‌وه‌
07/11/2018
احزاب اسلامی کردستان عراق اخوان المسلمین انواع آبها اهمیت جایگاه امام جماعت اهمیت طهارت بابەتەکانی ماڵپەڕ بانگ بانگ و قامەت بانگەواز باوەڕ باوەڕ هێنان به‌ فریشته‌كان بنەما عەقائیدییەکان پارێزكاری په‌یوه‌ندی فریشته‌كان به‌ مرۆڤه‌وه‌ پیسی پێناسەی دوعا پەرستن تاریخ تاقیكردنه‌وه‌ تاقیکردنەوە تفسیر سوره الممتحنه ته‌سبیحات تۆبەکردن تەقوا جاهیلییه‌ت جۆر و یاساکانی ئاو جۆره‌كانی هاوبه‌ش دانان جۆرەکانی ئاو چەند توێژینەوەیەک حیكمه‌ت و سووده‌كانی دوعا حیكمه‌ته‌كانی ڕۆژوو حەج و عومرە خانواده خودا خولع دموکراسی دنیاخواهی ده‌وڵه‌تی عوسمانی ره‌مه‌زان ڕۆژوو زادی زادی فارسی زانستی شه‌رعی زانكۆی زادی زیکر زەکات سلفیت سنتهای فطری سه‌یید قوتب سوره‌تی (المجادلة) سوننه‌ت سیفات و ئاکارەکانی فریشتە شارستانییه‌ت شەرمکردن شەوی قەدر طاغوت طهارت عبدالقادری ته‌وحیدی غه‌یب فریشته‌ فقه فکر اسلامی فورات قضای حاجت قورئان كتێبه‌كانی خوا کاتی دوعا گیرابوون کردەوەی چاک گومان لەسەر دوعا لە خۆپرسینەوە مامۆستا كرێكار محمد عبدالله دراز مقدسات اسلام مه‌بده‌ء مه‌تنی جه‌زه‌ری مه‌رجه‌كانی گیرا بوونی دوعا مەعازەی کچی عبدالله ناسین ناوه‌ جوانه‌كانی خوای گه‌وره‌ ناوەكانی خوای گەورە ناوەکانی خودا نجاست نووری ڕێ نوێژ هاوبه‌ش دانان هجرت وضو یاد ئادابی دوعا كردن ئادابی قورئان خوێندن یادی خوا ئاسمان ئامادەیی ئامەدی ئیسلامی یه‌كتاپه‌رستی ئیسلام یەکتاپەرستی
نشر مطالب با ذکر منبع بلا مانع می‌ّباشد.